Więc lepiej nie rzucać się pod wiatr

więc lepiej nie walczyć gdy tak żal

głęboko schować prawdę

uparcie do celu tylko iść

na innych nie patrzeć często zbyt

dla siebie zbierać gwiazdek



Tylko jak powoli nie zmieniać siebie w głaz

żyć tak prawdziwie aż do dna

tańczyć na deszczu gonić wiatr, wiatr



Więc lepiej nie odkryć duszy już

nie pragnąć tak mocno do utraty tchu

samotnie kroczyć w blasku



Tylko jak powoli nie zmieniać siebie w głaz

żyć tak prawdziwie aż do dna

tańczyć na deszczu gonić wiatr, wiatr

tylko jak powoli nie zmieniać siebie w głaz

żyć tak prawdziwie aż do dna

odnaleźć się w okruchach zwykłego z tobą dnia

tylko jak, tylko jak, tylko jak

tańczyć na deszczu gonić wiatr, wiatr

tylko jak...






















Za dużo dziś myśli jak chmur

kłębi się

za dużo chwil wyryło ślad

na samym dnie

czy to wina cierpki smak

zmył z ust mych ciebie

czegoś brak

tak odarta z naszych szeptów

ma bezsenna noc



nim przyjdzie sen

zrobię kawy dwie (nim przyjdzie sen)

oszukam mą

samotność wiem (oszukam znowu się)

nim przyjdzie sen

pod powieką

ukryję cały lęk



jeszcze raz

z ciszą pustych ścian

sam na sam

dziś znowu łzy podobne do gwiazd

na skórze mam

a bladość tę księżyc podarował mi

bo też jest sam

jak ja

i papieros gaśnie tak jak gasnę ja co dnia



nim przyjdzie sen

zrobię kawy dwie (nim przyjdzie sen)

oszukam mą

samotność wiem (oszukam znowu się)

nim przyjdzie sen

pod powieką

ukryję cały lęk



gdybyś ty

teraz chciał

przytulić mnie