Czasem na ulicy marzeń 
malowałam swoje dni 
zabierali je handlarze 
musiałam żyć 

Pojawiłeś się tak nagle 
jak zgubionej myśli sens 
stałeś smutny w pustej bramie 
gdy namalowałam twój ostatni dzień 

Odszedłeś nim 
zrozumiałam że 
z tego nie można wyjść 
mówią chcesz brać to sprzedaj obraz ten 
oprócz niego nie miałam już nic 

Obudzili mnie nad ranem 
byłam w bramie tak jak Ty 
z nikim się nie pożegnałam 
musiałam iść 

Zastąpił drogę 
czarny gęsty las 
dłonie oplótł cierń 
miliony lat przedzierałam się 
aby móc jeszcze odnaleźć cię 
ognisty ptak wyszarpuje sen 
modlitwa wciąż się rwie 
zabrakło sił i zabrakło łez 
wtedy ktoś lekko przytulił mnie 

Wokół dziwnie pusty pokój 
rozumiemy się bez słów 
kiedyś na ulicy marzeń






















Otwieram oczy i 

widzę, że tyle pięknych chwil 

wymknęło się z moich rąk 

naprzeciw nie wyszłam im 



Teraz przełamie się 

chcę namalować myśli me 

bielą okryje szept 

uda się 



Będę silna 

czuję, że tam w głębi duszy jeszcze 

tak wiele kryje się 



Będę silna 

marzenia me 

czekając na spełnienie 

do lotu porwą mnie 



Ze snu wyłania się 

tęczowa droga co mocno lśni 

nie boję się kroczyć nią 

na końcu czekasz Ty 



Do nas należy świat 

obracaj go w palcach 

poczuj jak 

rodzi się twoja baśń 

dokładnie taka jak chcesz 



Więc bądź silny 

dobrze wiem 

tam w głębi duszy jeszcze 

tak wiele kryje się 



Więc bądź silny 

marzenia twe 

czekając na spełnienie 

do lotu porwą Cię