Czasem na ulicy marzeń 
malowałam swoje dni 
zabierali je handlarze 
musiałam żyć 

Pojawiłeś się tak nagle 
jak zgubionej myśli sens 
stałeś smutny w pustej bramie 
gdy namalowałam twój ostatni dzień 

Odszedłeś nim 
zrozumiałam że 
z tego nie można wyjść 
mówią chcesz brać to sprzedaj obraz ten 
oprócz niego nie miałam już nic 

Obudzili mnie nad ranem 
byłam w bramie tak jak Ty 
z nikim się nie pożegnałam 
musiałam iść 

Zastąpił drogę 
czarny gęsty las 
dłonie oplótł cierń 
miliony lat przedzierałam się 
aby móc jeszcze odnaleźć cię 
ognisty ptak wyszarpuje sen 
modlitwa wciąż się rwie 
zabrakło sił i zabrakło łez 
wtedy ktoś lekko przytulił mnie 

Wokół dziwnie pusty pokój 
rozumiemy się bez słów 
kiedyś na ulicy marzeń






















Tam marzenia rozkwitają twe
Jesteś jak wulkan dobrze wiem
Z daleka już widać twój blask
Nad ziemią szybujesz i wciąż ciebie brak

Wiem, ty zawsze musisz pierwszy być
Codziennie wspinać się na szczyt
Walczysz każdego dnia
Znów chcesz być sam

Ref.: 
Dla ciebie mój szept, gdy budzi się dzień
Dla ciebie mój smutek, zatrzymaj się więc
Przez moment chcę mieć cię tylko dla siebie
I tak zaraz świat zapyta o ciebie

Dla ciebie mój szept, gdy budzi się dzień
Dla ciebie wciąż szczęście, zatrzymaj się więc
Przez moment chcę mieć cię tylko dla siebie
I tak zaraz świat zapyta o ciebie
Zamknij oczy i pomyśl, że
Jesteśmy sami tu, nic nie liczy się

Tam na szczycie pragnień twoich, tam
Jest miejsce, które chronisz, tam
Biegniesz kolejny raz
Zostawiasz swój ślad

Ref.