Spadasz... 

Miasto słodko lśni, 

Czy jest poznajesz? 

Od dziecka zyjesz w nim, 

Jak w jednej z bajek, 

Których banał wciąż rozczarowuje... 

Spadasz... 



Lecisz... 

Bo na piechotę 

Nigdzie nie dochodzi się... 

Bo świat, który przeraża, 

W ramionach tuli Cię... 

I łapiesz na tym się, 

Że coraz łatwiej Ci żyć, 

Nie czując nic... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę... 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Przy Tobie jakoś niebezpiecznie lekko, 

Trzymać Cię za rękę to szaleństwo.. 

I nie wiem znów co jawą jest, 

A co się śni, 

Gdy spadamy... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Nie, nie 

Nie, nie 

Nie, nie, nie... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę... 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę 

Nie, nie, nie...~ 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 






















Tyle razy budziłam 

tyle razy myliłam się 

nie potrzebnych tyle miejsc 

zagubiona i dumna 

w pustych ścianach chowałam lęk 

nie mogę takiej siebie znieść 



Wiem już gdzie moje miejsce 

wiem już gdzie zostać mam 

w twoich dłoniach cały czas 



Wiem już gdzie moje miejsce 

wiem już gdzie zostać mam 

w twoich dłoniach cały czas 



Nie wiem komu dziękować 

za to, że się znalazłeś tu 

pusto z najpiękniejszych snów 

z tego miejsca na ziemi 

widzę wszystko, co ważne jest 

odnalazłam siebie też 



Wiem już gdzie moje miejsce 

wiem już gdzie zostać mam 

w twoich dłoniach cały czas...