Spadasz... 

Miasto słodko lśni, 

Czy jest poznajesz? 

Od dziecka zyjesz w nim, 

Jak w jednej z bajek, 

Których banał wciąż rozczarowuje... 

Spadasz... 



Lecisz... 

Bo na piechotę 

Nigdzie nie dochodzi się... 

Bo świat, który przeraża, 

W ramionach tuli Cię... 

I łapiesz na tym się, 

Że coraz łatwiej Ci żyć, 

Nie czując nic... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę... 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Przy Tobie jakoś niebezpiecznie lekko, 

Trzymać Cię za rękę to szaleństwo.. 

I nie wiem znów co jawą jest, 

A co się śni, 

Gdy spadamy... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Nie, nie 

Nie, nie 

Nie, nie, nie... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę... 

Nie, nie, nie... 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 



Proszę! 

Nie dziw się... 

Że czegoś więcej chcę 

Nie, nie, nie...~ 

Nie śmiej się, 

Że trochę więcej niż tylko bywać sobą chcę... 






















Mam przy sobie broń

całuj mnie

nie boję się

chcę dziś więcej bo

mam przy sobie broń

nauczyłaś mnie

zabijać lęk

udawać że

serce jeśli chce

tylko mięśniem jest

żeby mi było choć trochę ciebie żal

zagram z tobą jeszcze raz

w grę którą kochasz



Bla bla zabawa w życie trwa

ostatni gasi świat

bla bla zabawa w życie trwa

baw się dalej sam

jeszcze raz

bla bla zabawa w życie trwa

baw się dalej sam

ostatni gasi świat



Przykazania dwa

pierwsze: ja

ostatnie: ja

napędzają w nas

coraz większy strach

z serca robię broń

z domu schron

zaciskam dłoń

z palców spływa czas

ostatni gasi świat

żeby mi było choć trochę siebie żal

zagram z tobą jeszcze raz

w grę którą kocham